Çeşme'nin Sesi Haber Portalı

Söyleşide konuşan Işık, “Göçler Çağı ile birlikte edebiyat ve sanat alanında kültürel bellekte bir başkalaşım yaşandığına dair göstergeler mevcut. Kimlik arayışları çoğu zaman kültürel bir zeminde şekilleniyor. Bu süreç, yeni hibrit kimliklerin ortaya çıkmasına neden oldu” ifadelerini kullandı.

Işık, günümüzde “öteki” ve “yabancı” kavramlarının daha geçirgen hale geldiğini belirterek, “Hafızada göçebe bilinçler oluşuyor. Mikro ölçekteki çatışmaların gölgesinde hoşgörüsüzlüğün değil, hoşgörü çağının güçlenmesi kötülüğün sıradanlığını aşacaktır” dedi.

Edebiyat üzerinden göç olgusuna farklı bakış açıları sunan yazarlara da değinen Işık, Agota Kristof – Okumaz Yazmaz, Ece Temelkuran – Muz Sesleri, Zülfü Livaneli – Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm ve Necip Mahfuz – Kahire Modern gibi eserlerin göç tarihine daha “dünyevi” bir perspektiften yaklaştığını ifade etti.

Doğu-Batı karşıtlığının keskin ayrımlar yerine daha esnek kültürel alanlara evrildiğini vurgulayan Işık, çağdaş yurttaşlık bilincinin ve kültürel çoğulculuğun önemine dikkat çekti. Kültür emperyalizmi ve yeni kolonizasyon süreçlerinin ancak bu tür bir etkileşimle aşılabileceğini belirten Işık, sanat ve edebiyatın bu dönüşümde belirleyici rol üstlendiğini söyledi.

Işık ayrıca, İtalyan düşünür Umberto Eco’nun “evrensel kültürler akademisi” fikrine atıfta bulunarak, gelecekte farklı coğrafyalardan bilim insanları ve sanatçıların bir araya geleceği küresel bir kültürel üretim alanının oluşabileceğini ifade etti. Sanatın bu süreçte kültürel belleği yeniden tanımlayan temel bir unsur olduğunu vurgulayan Işık, kültürel belleğin bireysel ve yerleşik yapısının giderek dönüşüm geçirdiğini sözlerine ekledi.